Zoektocht

We bezoeken verschillende vissersdorpjes en een aantal prachtige stranden langs het onbeschrijflijk mooie Malawimeer. In Nkhata Bay worden we nog verliefder dan we al waren. In dit kleine vissersdorpje, gelegen aan een baai met kristalhelder water heerst een gemoedelijke sfeer. In Mayoka Village, de hostel waar we logeren is de grootste zorg; gaan we vandaag zwemmen, snorkelen of kanoën? Het meer is betoverend en we kunnen ons er maar moeilijk van losmaken. We vonden Mayoka Village kort geleden al op de website van Workaway. Ze zijn op zoek naar vrijwilligers en na kort mail contact bespreken we als we daar zijn wat Gary en Catherine van ons verwachten. Of we tijdelijk het ’gezicht’ van de hostel willen zijn. Gewoonweg een beetje babbelen met de gasten, veelal jonge reizigers, en zorgen dat iedereen het naar z’n zin heeft, meegaan op de boottochten die georganiseerd worden en gasten begeleiden met snorkelen, roeien etc. Catherine en Gary hebben het nogal druk met administratieve zaken en hun gezin met drie kinderen waardoor zij eigenlijk te weinig tijd hebben om de gasten te onderhouden.
We denken er heel even over na maar zijn snel verkocht. Het duurt nog twee weken voordat we aan het werk hoeven, wat ons goed uitkomt want er staat nog een festival voor de deur. Lake of Stars is een  jaarlijks muziekfestival met nationale en internationale artiesten. Onderweg lezen we een oproep dat er vrijwilligers worden gezocht om achter de bar te werken tijdens het festival. Hier hoeven wij niet over na te denken. We melden ons aan en een week later gaan we aan de slag. In ruil voor onze diensten mogen we gratis kamperen, we krijgen uiteraard vrije toegang tot het festival als ook wat maaltijden en drankjes. Het festival wordt door veel reizigers bezocht en we ontmoeten dan ook weer heel veel mensen, zowel nieuwe als een aantal oude bekenden. Altijd leuk.
Het werk zelf is niet zwaar en we werken slechts 5 uurtjes per dag. Het is wél weer even wennen en het feit dat we de nachtdiensten draaien maakt het toch wat vermoeiend. In ons huidig reisritme liggen we altijd voor middernacht in bed, dus wakker en fit blijven totdat onze dienst begint om 23.00 uur, is even doorbijten. Eenmaal achter de bar is de vermoeidheid gauw verdwenen en we gaan zelfs na onze nachtdienst nog even dansen en pas naar bed als de zon al weer op is. Al met al een geslaagd weekend met veel gezelligheid en drank en weinig slaap.

Aangezien we toegezegd hebben 6 weken bij Mayoka aan de slag te gaan, verlengen we ons visum met een maand. In tegenstelling tot de grens is dit een makkelijke klus die snel geklaard wordt. We komen binnen met het verzoek, leveren onze paspoorten en MKW 5000 in en staan met een kwartiertje en een extra maand in ons paspoort weer buiten.
Op onze eerste werkdag in Mayoka Village vieren we tevens ons éénjarig reizigers bestaan, Wauw, wat een mijlpaal! Zelfs ervaren reiziger Simone was niet eerder zo lang weg uit Nederland. We genieten nog steeds, zeker hier in Malawi, maken overal gekke, leuke, spannende, bizarre avonturen mee en ontmoeten hierbij ontzettend veel vriendelijke, gezellige avontuurlijke, interessante en bizarre mensen.
Één groot avontuur was en ís het met zowel ups als downs en zonder twijfel ongelooflijk veel ervaringen, maar rondreizen is niet wat we continu zouden willen doen merken we. Elke keer op zoek naar nieuwe plekjes, steeds weer wennen in en aan een nieuwe omgeving en als we die omgeving met haar mensen net een beetje leren kennen trekken we weer verder. Interessant is het zeker, maar dit zouden we niet jaren onafgebroken kunnen doen. Ook financieel niet overigens, de bodem van onze grote spaarpot begint langzaam zichtbaar te worden. Hoe we ons leven hierna willen inrichten is iets waar we regelmatig over praten. Een antwoord hierop is er nog niet. We hebben een aantal ideeën, het één wat realistischer dan het ander, maar het is leuk om te spuien en te dromen. Kunnen we weer wennen aan regelmaat straks, kunnen we weer wennen aan Nederland…? We vermoeden dat dat lastig zal worden en de kans is groot dat we op zoek zullen gaan naar een baan in het buitenland. Niet persé in Afrika, maar wel ergens waar we veel buiten kunnen zijn.

Het verlangen naar vrienden en familie wordt groter. Het zou zo fijn zijn even iedereen hier om ons heen te hebben om vast te houden en te knuffelen en alle verhalen te delen rondom een kampvuur. Liefhebbers die zin hebben in Afrika, zijn uiteraard meer dan welkom 🙂

Tegen eind november zullen we Nkhata Bay weer inruilen voor het rondreizende leven, maar je weet nooit hoe het loopt.

Onze Groene Vriend het afgelopen jaar:

 

 

IMG_1989 IMGP9613 SAM_1591 imgp9679 sam_1598 sam_1644 sam_1751 sam_1588 sam_1634 sam_1972 imgp0114 imgp9911 imgp9692 sam_1679 sam_2013 sam_2027 sam_2257 imgp0299 imgp0323 imgp0370 imgp0439 sam_2045 sam_2154 sam_2231 imgp0561 imgp0556 imgp0520 sam_2232 IMGP0893 IMGP0852 IMGP0819 IMGP0493 imgp2700 imgp2671 imgp2611 imgp1893 imgp1939 imgp2691 imgp1995 imgp2023 imgp1882 imgp1864 imgp1721 imgp1836 20160821_115802 IMGP2771 IMGP2768 imgp1857 IMGP1612 IMGP1233

 

Geplaatst in Zuidelijk Afrika.

2 reacties

  1. Hallo lieve mensen.
    Ten eerste Simone, van harte gefeliciteerd.
    Ja wat zijn jullie al een tijd weg en wat zou ik het leuk vinden om jullie te bezoeken, maar helaas dat blijft een droom en dromen moeten er ook zijn .
    Ik heb lang niet gereageerd, druk met van alles en nog wat, zo gaat het als je met pensioen bent, nergens tijd voor ?.
    Ben blij dat het met jullie goed gaat en dat jullie eindelijk vrijwilligerswerk kunnen doen. Ga lekker zo door en Skype is ook een uitkomst zo kan je de mensen zien.
    Ik kijk uit naar jullie volgende verhaal. Straks neem ik een glas op je verjaardag.
    Kus en liefs van ons.

Reacties zijn gesloten.